طبق قوانین دادگاه، طرح بریتانیا برای فرستادن پناهجویان به رواندا غیرقانونی است

طرح بسیار مورد مناقشه دولت بریتانیا برای فرستادن برخی از پناهجویان به رواندا در روز پنجشنبه با یک مانع بزرگ مواجه شد، زمانی که یکی از دادگاه های عالی کشور آن را غیرقانونی خواند و ضربه شدیدی به یکی از اولویت های نخست وزیر ریشی سوناک وارد کرد.

در حکمی که در لندن صادر شد، دادگاه استیناف اعلام کرد رواندا کشور امنی برای پناهجویان نیست. با انجام این کار، قضات در ماه دسامبر حکم دادگاه عالی را لغو کردند که اکثر چالش‌های حقوقی طرح دولت برای اخراج افرادی که به دنبال وضعیت پناهندگی بودند به این کشور آفریقایی قبل از ارزیابی ادعاهایشان رد شد.

این تصمیم پیامدهای سیاسی قابل توجهی برای حزب محافظه کار حاکم دارد که برای محدود کردن عبور قایق های کوچک از فرانسه تلاش کرده است. در بحبوحه افزایش تنش در حزب محافظه کار بر سر افزایش مهاجرت، آقای سوناک قول داده است که «قایق ها را متوقف کند» – این سیاست تندرو را به یکی از پنج هدف اصلی رهبری خود تبدیل کرده است.

در بیانیه‌ای که بلافاصله پس از صدور حکم منتشر شد، آقای سوناک گفت که دولت به دنبال مجوز برای تجدیدنظر در این تصمیم به دادگاه عالی خواهد بود و رواندا را امن توصیف می‌کند، هرچند که سابقه حقوق بشر آن به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.

تصمیم روز پنجشنبه به اتفاق آرا نبود و یکی از سه قاضی نظر مخالف دو داور دیگر را داشت. ایان برنت، رئیس لرد، گفت: «نتیجه این است که تصمیم دادگاه عالی مبنی بر اینکه رواندا یک کشور ثالث امن است، لغو می‌شود و تا زمانی که نواقص در فرآیندهای پناهندگی آن اصلاح نشود، انتقال پناهجویان به رواندا غیرقانونی خواهد بود». عدالت

این حکم آخرین تحول در نبرد حقوقی طولانی مدت بر سر برنامه های دولت بود که به شدت توسط فعالان و گروه های حقوق بشر مورد انتقاد قرار گرفت.

دولت امیدوار است توافقش با رواندا، که سال گذشته به دست آمد، پناهجویان را از عبور خطرناک از فرانسه به سواحل جنوبی انگلیس با قایق های کوچک و اغلب غیرقابل تردد باز دارد.

دولت بریتانیا همچنین با دولت آلبانی به توافق رسیده است که در صورت رد درخواست پناهجویان آلبانیایی به آن کشور بازگردانده شود، توافقی که به نظر می رسد به کاهش اندکی تعداد عبور قایق های کوچک کمک کرده است. طبق آخرین داده های منتشر شده توسط دفتر داخلی، تا کنون در سال 2023، 10139 نفر وارد شده اند، در حالی که در اواسط ژوئن سال گذشته بیش از 11300 نفر بود.

این اعداد نسبت به مقیاس مهاجرت قانونی به بریتانیا که در سال گذشته بیش از 600000 نفر بود، اندک است. اما ورود غیرمجاز برای قانونگذاران محافظه کار طرفدار برگزیت شرم آور است که قول داده بودند پس از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، “کنترل” مرزهای کشور را پس بگیرند.

برخی از خشن‌ترین لفاظی‌ها از سوی وزیر کشور، سوئلا براورمن، آمده است، که در نشستی در کنفرانس سالانه حزب محافظه‌کار در سال گذشته گفت که «رویای» او دیدن پروازی به مقصد رواندا بوده است. چالش لحظه آخری اولین پرواز برنامه ریزی شده در ژوئن گذشته را زمین گیر کرد و برنامه را تا حل و فصل موضوع در دادگاه به حالت تعلیق درآورد.

اخیراً خانم براورمن ورود قایق‌های کوچک به سواحل بریتانیا را “تهاجم” توصیف کرده است و منتقدان دولت را به دامن زدن به جنگ‌های فرهنگی قبل از انتخابات عمومی که انتظار می‌رود در نیمه دوم سال آینده برگزار شود، متهم کرده‌اند.

به نظر می‌رسد نخست‌وزیر نیز سیاست مهاجرتی خود را یک سلاح سیاسی می‌داند – چه پروازها به رواندا رفته باشند یا نه. او کیر استارمر، دادستان ارشد سابق که حزب مخالف کارگر را رهبری می‌کند، که با این سیاست مخالف است، به‌عنوان «فقط یک وکیل چپ‌دست دیگری که سد راه ما است» توصیف کرده است.

در ماه دسامبر، دادگاه عالی به نفع طرح رواندا رای داد، اما همچنین گفت که موارد خاص اخراج باید مجدداً بررسی شوند. کمپین‌های مخالف این سیاست سپس به این تصمیم اعتراض کردند که منجر به قضاوت در روز پنجشنبه شد.

ادامه عدم قطعیت حقوقی در مورد اینکه چه زمانی – یا اینکه آیا – این سیاست بسیار بحث برانگیز عملی شود، تردید ایجاد می کند.

استیو اسمیت، مدیر اجرایی Care4Calais، یک موسسه خیریه پناهندگان که یک چالش قانونی قبلی را علیه این کشور به وجود آورد، گفت: «پس از قضاوت امروز، زمان آن رسیده است که دولت سیاست وحشیانه رواندا و هر پیشنهاد جایگزینی را برای فرار از مسئولیت بریتانیا در قبال افرادی که به دنبال پناهندگی هستند، کنار بگذارد. سیاست.

او با اشاره به شهر بندری در شمال فرانسه که بسیاری از مهاجران از آن استفاده می‌کنند، گفت: «در عوض، آنها باید به پناهندگان در کاله به عنوان راهی مؤثر و دلسوزانه برای از کار انداختن قاچاقچیان، پایان دادن به گذرگاه‌های قایق‌های کوچک و نجات جان انسان‌ها، گذری امن ارائه دهند. نقطه عزیمت

دولت رواندا در بیانیه‌ای اعلام کرد که این موضوع مربوط به دادگاه‌های بریتانیا است، اما این تصور را که رواندا کشور امنی برای پناهجویان نیست، رد کرد. این بیانیه با اشاره به آژانس پناهندگان سازمان ملل گفت: رواندا یکی از امن ترین کشورهای جهان است و ما توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل و سایر نهادهای بین المللی به دلیل رفتار مثال زدنی خود با پناهندگان به رسمیت شناخته شده ایم.

بر اساس قرارداد خود با این کشور کوچک آفریقایی، بریتانیا بیش از 120 میلیون پوند یا 152 میلیون دلار بودجه توسعه به رواندا می پردازد و همچنین هزینه های پردازش و ادغام هر فرد جابجا شده را پرداخت خواهد کرد. افرادی که در رواندا پناهندگی دریافت کرده اند نمی توانند به بریتانیا بازگردند.

یک ارزیابی اثرات اقتصادی که توسط وزارت کشور این هفته منتشر شد، برآورد کرد که هزینه ناخالص جابجایی هر فرد 169000 پوند یا حدود 213000 دلار است.

دولت در دفاع از برنامه‌های خود به سیاست‌های اجرا شده توسط استرالیا اشاره کرده است که از پردازش پناهندگی در خارج از ساحل استفاده می‌کند و استدلال می‌کند که چنین سیاست‌های سخت‌گیرانه تنها راه برای از بین بردن مدل تجاری قاچاقچیان انسان است.

آژانس پناهندگان سازمان ملل و دیگر کارشناسان حقوقی این سوال را مطرح کرده اند که آیا توافقنامه پناهندگی با رواندا با تعهدات بریتانیا تحت قوانین پناهندگان و حقوق بشر سازگار است یا خیر.

آقای سوناک، در بخشی از بیانیه خود در روز پنجشنبه که به نظر می رسید متوجه رای دهندگان باشد، گفت که سیاست او “بسیار ساده است، این کشور – و دولت شما – است که باید تصمیم بگیرد چه کسی به اینجا بیاید، نه باندهای جنایتکار.”

ایوت کوپر، وزیر کشور در سایه، در سخنانی برای حزب کارگر، گفت که طرح رواندا در حال فروپاشی است و آن را «غیرقابل اجرا، غیراخلاقی و اخاذی، پرهزینه و مضر از اقدام فوری دولت» توصیف کرد.

Claudia Larsen

پیشگام وب. خالق حرفه ای درونگرا. پزشک آبجو. شیطان متعصب تلویزیون.